Sunday, March 29, 2009

Alessia se eerste kindergroep

Ek het Vrydag die eerste keer kans gehad om Alessia alleen op te pas terwyl Hannes en Angela 'n konsert in die tuine van die Emirates Paleis gaan bywoon het. Ek dink as ons eerlik wil wees. was ek en hulle ewe bekommerd dat die lank wegwees van Mamma en Pappa vir haar te veel kan raak. Ek en sy is hier weg met Hannes se kar want my FROG het mos nie 'n babastoel nie. Alessia is nie so seker wat om te dink van die tannie wat agter die stuur inskuif nie... maar sy hou haar baie dapper. Ons luister na haar musiek en op 'n stadium hoor ek sy brom sing so saggies saam. Ons laai vir Sandra en Nelmari op vir kinderkerk en maak ons gebruiklike stop by ADNOC vir koffiekrag vir die aand wat voorle.. Sy haal vir haar die kleinste pers teddie van die rak af en is sommer heeltemal tuis. My hart is baie bly en ek wens Angela en Hannes in my gedagtes 'n wonderlike aand uit toe. By die "kerk" aangekom is sy katjie van die baan.

Hier hardloop sy saam met Liam rond wat nie vanaand die baba in die groep is nie.
Sy is pragtig en klein en vrolik en niemand kan haar weerstaan nie.
Sy sing Carry the light of the Lord
en I go to Jesus.
Sy sit heerlik op Toinette se skoot
Toe ons buite kom is dit donker en ons het ons hande vol maar klein meis kies die ooptes oor die driving range en speel en speel.
Oppad huis toe kan ek sien haar wieletjies is pap, en ek begin so effens kommer oor die lee huis met die dat mamma en pappa nie daar is nie. Die honde en Dee kom groet oordadig...Sy laat haar tannie vir haar 'n bad tap, eet 'n hele klomp van haar noedel sop en toe hou sy haarself wakker met die dvd's wat sy self kies..... soos sy ook by die kindergroep gedoen het. Klaar baie tuis met die tegnologie
So halfpad deur Happy feet, besluit sy eerder Wall 'ee sien en so amper teen die einde kry Aristocats 'n beurt. Sy veg teen die vaak en is nog vol lewe en energie toe Hannes en Angela by die huis kom. Ons het mekaar so geniet... en o ja, ek is nou Mimi.... :-) Baie dankie Nelmari vir die lekker besig hou en agter haar aan hardloop en tannie Sandra vir die mooi fotos.

Saturday, March 21, 2009

My besige weke

Nou nie dat enige week in hierdie jaar 2009 al as rustig geklassifiseer kon word nie. Dit is regtig nie snaaks soos die wiele van die tyd oor die dae en weke en maande rol hierdie jaar nie. Ek wil nie eers probeer voorgee ek hou by nie en die baie niks wat op die blog aangaan sal my in elk geval weggee. Ek weet darem ook dat ek erg bederf en geseen word so in die rondry en al en deel dit graag met julle.
Ek ry die laaaannng besige pad van Abu Dhabi af ... deur Dubai... deur die woestyn... ry Ras Al Khaimah skoon mis en kom sterk skemer by hierdie pragtige nuwe hotel aan. The Cove. Ek dink eendag moet ek weer daarheen teruggaan en die spa en swembad en see gebruik... is dit nie mooi nie...
Hierdie foto's het ek die volgende oggend geneem. En toe is ek eers spyt dat ek nie vroeer by die hotel aangekom het nie
Dan laatmiddag die volgende dag van Ras Al khaimah na Fujeirah . Die verkeer bestaan hoofsaaklik uit trokke, maar die ander voertuie ry teen die spoed van witlig by mens verby op regtig gevaarlike paaaie wat mens totaal opstress... maar kyk hierdie berge. Soos die see se kleure, het ek hierdie berge al in grou grys en vaal vuil wit en amper swart gesien, maar hierdie keer is die berge die kleur van die verf waarmee Elriza die nuwe woonstel se sitkamermure mee wil verf.... iets soos Freestate dusk. Of so dink ek?? :-) So baie mooi..
Dan kom ek stokflou by die hotel aan en in die kamer op die TV skerm word ek by my naam welkom geheet... die bed is oopgeslaan en daar is vrugte met komplimente van die hotel... lekkkeeerr voel ek soos 'n ryk vrou.... le lank in die warm skuimbad en bestel kos om in die kamer te eet.

Een week is verby en die volgende week is niks minder besig nie. Hierdie is vroegoggend mistigheid oppad Al Ain toe, maar waar ons gaan, skyn die genade van God se son oor ons en weet ons Hy laat ons nooit los nie. Hy laat die meetsnoere vir ons in lieflike plekke val.

Saturday, March 14, 2009

Baie geluk Angela

Dis jou verjaarsdag skoonsus!!
Mag dit 'n wonderlike en geseende dag wees.
Mag jy vandag en elke dag van die jaar Vader se liefde vir jou voel

Ek wens jou geluk en vrede en goeie gesondheid

Baie liefde
Charmaine

Tuesday, March 10, 2009

Wie wil 'n iPhone he?

Vandat ek teruggekom het van my vakansie in Desember, is ek besig met die iPhone. Eers moes ek vir ses dae opleiding bywoon in groot geheimhouding... want as die kompetisie voor die vrystelling van die foon uitvind dat ons die kontrak met Apple gesluit het.... groot moeilikheid... weet nie wat sou gebeur nie, maar dit het my nogal aan my weermag dae by Militere inligting laat dink waar mens jou naam met 'n uitveer moes skryf.... :-). Dit was sommer ons grappie. Stap twee was om saam met die span, wat basies uit twee bestaan, rond te hol en te organiseer om ander mense opgelei te kry. Dit het so in fases gebeur van tegniese opleiding wat byna 'n data overload veroorsaak het, tot vrede maak met die foon tot gehook raak.... tot ander mense geinteresseerd kry. Sandra wil nie aan die foon vat nie, maar hoop ek sal een koop om ons deur Engeland te kry in Mei :-) en Greg was so effens skepties, want die foon is duur en so aan en daar is darem baie ander goeie fone op die mark
.

Maar kyk hoe raak hy en Crispin eers gewoond aan die foon. Dan word hy ekspert en kry Vicky by... en Celandrie, en dan speel almal tog te lekker saam.


Die foon is baie nuut in die UAE en ek moet se ek droom nou al snags van alles waarvan my nie-tegniese kop vol is. Ek dink ek gaan ook een koop... ek sal moet, want ek moet mos in oefening bly of hoe? Enige iemand vir die iPhone?

Friday, March 6, 2009

My handsak

Sandra het my getag om te vertel en te wys wat in my handsak is:

Post a picture of whatever bag you are carrying as of late. No, you can’t go into your closet and pull out your favourite purse! We want to know what you carried today or the last time you left the house. List how much it cost. And this is not to judge. This is for entertainment purposes only. So spill it. And if there is a story to go along with how you obtained it, we’d love to hear it.Show us what’s in your purse. Spill it out! Take pictures! Tell us what it is!Tag some chicks. (sorry boys, but I’m guessing not a lot of you carry bags around anyway, except maybe the Korean lads).

Hierdie handsak was 'n kersgeskenk van my sus Lorraine. Ek ruil nie graag handsakke nie, maar ek het ander kleure ook. Dis net te veel PT om altyd oor te pak an seker te maak alles is in. Ek hou ook van 'n vakkie handsak, maar die een is ook 'n grou een. Ek hou van handeroom in my handsak en veral lavender. My fotos is swak, ek weet, maar dis tipies ekke en het besluit om dit nie oor te neem nie, want dit was al klaar baie werk om die handsak uit te pak en te besluit wat by wat hoort.. Ek hou ook van grimereing dra vir 'n noodgeval en het eintlik net die basiese in my sak. Lipstiffie en maskara en flos en 'n borsel en lappie van een of ande restaurant. Ek het nooit tissues in my handsak nie... en verwens myself daaroor. Maar het wel in my kar tissues. Dan is daar 'n klein spieeltjie en 'n skerpmaker, want ek het al by kindergroep aangekom met potlode sonder punte....
Dan dra ek my sakbybeltjie, 'n kersgeskenk van Sandra... en dis baie handig. Kan nie meer daarsonder nie. Ook my beursie en 'n iPhone guide, want ek doen nou iPhone opleiding. Ek gebruik nie die een nie. Die iPhone opleiers van Apple het dit vir ons gegee. Ek dra ook die "sleutel" waarmee ek in my bank kan inkom en skoonmaak goed vir my bril en my flashdisks met my aanbiedinge op... die een met die toutjie aan is Sandra sin wat ek vir haar moet teruggee. My werkfoon is ook in my sak... en partykeer hoor ek hom nie lui nie. Groot moeilikheid!! ;-)
Ek het pos in my sak wat ek Dinsdag oppad uit van die kantoor af saamgeneem en nog nie uitgehaal het nie en ook die kwitansie van die hotel waar ek die laaste twee aande gebly het. Ook my ID boek, Internasionale lisensie en paspoort ry saam met my. Daar is 'n paar visitekaartjies in my sak en 'n kaartjie van die bank met my spaarrekening nommer op

Pille vir hoofpyn en verkoue wat ek net nie afgeskud kry nie en suiglekkers wat eintlik nog van die vakansie in Suid Afrika afkom. 'n Oulike blikkie met minte... dis nou leeg... en 'n "stokkie" waarmee ek my tee kan roer as ek oppad is . Ek kry veskriklik oorpyn as ek vlieg en hou sommer die oorproppies in my sak.
Die klein pienk kaartjie het 'n versie op wat se: " Peace I leave with you, My peace I give unto you: not as the world givith, give I unto you. Let not your heart be troubled, neither let it be afraid." John 14:27

Ek het dit saam met die rekening by 'n restaurant gekry waar ek en Riza gedurende Desember geeet het, en gedink dis baie spesiaal.

Ek tag vir Muriel, as jy nie al getag is nie. Wat van jou Annie? En jy Meis?

Wednesday, February 25, 2009

C T S C A N !!!

Ek gaan dr toe vir die laaste voorskrif vir die vyfjaarlange hormoon behandeling vir borskanker... Arimidex.. 'n tipe chemo wat die hormone vernietig, omdat die borskanker waarmee ek gediagnoseer is in 2003, hormoonpositief is. Dis nie uniek nie. Dis die geval met meeste borskankerlyers. Ek is so opgewonde soos 'n kind om die behandeling te staak, want vir 5 jaar het ek erge hotflashes en pyn in my gewrigte en tel ek ses keer makliker gewig op as om dit te verloor. Die dr probeer nog verduidelik van die nuutste navorsing en sewe tot tien jaar behandeling, maar ek staan vas... genoeg is genoeg. Die dr stel 'n kompromie dat ek met die behandeling kan ophou as 'n volledige reeks toetse normaal is... dit beteken bloedtoetse, mammogram en CT scan. Ek onthou van die vorige keer dat die CT scan nogal onaangenaam was. Toe ek amper al weer vergeet het van die toets bel die hospitaal my om voorbereidings mediaksie te kom haal. Die tegnikus verduidelik van twee dae se voorbereiding en dan kontrasmiddel drink vooor die toets... ek onthou net van een dag, maar as hy so se... hy gee ses pilletjies wat ek drie keer 'n dag moet neem. Dis nou om my sisteem leeg en skoon te kry...Die pilletjies lyk onskulddig genoeg. Maar dan hoor ek moet vytig (50) ml kasterolie aan die einde van elk van die twee dae drink.. ek dog ek hoor verkeerd, ek vra: '5 ml kasterolie?'.. hy se, nee 50, five zero ma'm... jinne wat is nou weer die storie uit my kinderdae van die kasterolie boom en die vergiftiging? Is kasterolie hoegenaamd nog op die rakke? Ek haat kasterolie ouens. Ek drink liewer Engelse sout as dit dan nou moet. Aan die einde van die tweede nag voel ek bewend en taamlik goed leeggemaak. Die laaste deel van die voorbereiding is drie liter water met kontrasmiddel in vier ure voor die toets. Ek is vroeg die oggend reeds by die hospitaal nadat die radioloog my die vorige aand 8 uur gebel het om te se ek moet eers die kreatien bloedtoets doen voor hulle die ct csan kan doen. Ek wil my erre, maar die nursie hou vol die toets eerste en dat ek dit maar vroeg die oggend kan doen want die uitslae neem net twee uur... as die lab nie te besig is nie... die oggend voor die toets is ek bereid om die lab assistent met sjokolade of iets om te koop om die toets uitslae deur te kry, want ek sien glad nie kans vir nog twee sulke leegtap dae nie, maar Vader is weereens daar om die pad vir my gelyk te maak en uiteindelik stap ek met 'n drinkpensie VOL water na die toetskamer toe... ag dankie tog. Dit moet nou net verby kom. Toe ek met die blou hospitaaljurk op die baie smal bedjie klim kry ek sowaar nog 'n beker vol kontras... 500 ml. Ek dog die man maak 'n grap, maar nee, hy is dood ernstig. Eers die breinscan.... die tannie in die masjien se brein se vir mens: take a deep breath... hold your breath.....tik tik tik tik tik maak die scanner... breathe... se die masjien... en weer en weer en weer... tot die toraks en abdomen ook mooi deurgescan is. Dan kom druk die tegnikus 'n naald in my arm wat hy sommer daar los en ek onthou van die drip. Met die eerste CT scan het die ou my aar te styf toegedruk en toe hy die naald indruk, toe spuit die bloed... die keer het dit nie te sleg gegaan nie. Ek kry 'n buis kontras in my are... hoe die kontras weet om my maag in te kleur weet ek nie, maar wie is ek nou om te stry... as dit klaar is, nog 'n buis kontras vir die torasks.... ek le met my arms bo my kop en die tegnikus spuit die laaste buis kontras sommer so onderstebo in. Ek voel hoe my arm brand maar ek le maar stil... die brein word nou ingekleur... die baie smal bedjie beweeg stadig duer die scanner koepeltjie en ek wonder wat maak ek as daar iewers iets is wat nie reg is nie, maar terselfdertyd weet ek dat niks op mens se pad kom wat te swaar is om te dra nie....'n uur later kan ek aantrek. "Everything is normal" se die tegnikus en vir 'n oomblik flits dit deur my gedagtes... "al die vir niks", maar dan spoel die dankbaarheid en verligting deur my... my lyf is skoon van kanker. Ek kan skaars my arm buig so dik staan hy van die spul goed wat die tegnikus ingespuit het... "stupid!!"... maar toe ek uitkom om vir hom te vra wat het hy gedoen en hoe lank gaan ek so lyk, is hy weg. Dis 'n duur toets. My 15% bybetaling is AED 600, sowat R1500. Ek het drie dae met die dik arm geloop, maar vyf jaar se behandeling is uiteindelik agter die rug... dankie Pappa vir U groot genade.

Monday, February 23, 2009

Lekker verjaar my seun







Wiehann, mag hierdie nuwe lewensjaar vol verassings en vreugdes wees.



Mag jy elke dag Vader se liefde ervaar en weet Hy is nie ver van jou nie.



Baie geluk met jou verjaarsdag.



Ek is baie lief vir jou.



Mam