Friday, August 31, 2007

Moenie te gou oordeel nie

As mens so deur Fujeirah ry, dan lyk dit partykeer of die tyd stilgestaan het. Sandra se navorsingbron sê hulle noem Fujeirah die ghetto, maar ek wonder of die mense nie net baie goed weet wat hulle waardes is nie. Hulle is slim genoeg om te weet wat die gekultifeerde Westerlinge wil hê en nie so stupid om te dink al die blink goed is belangrik nie.


Mens ry so langs die see af met sy mooi palms en wye strande en dink... hoe kan hierdie ouens nie bietjie mooi maak en gras plant nie.... en dan net so bietjie verder bewys hulle hulle kan.
Mens sien hierdie Public cafe langs die pad en dink dat hulle nogal nie op toeriste ingestel is nie, maar net verder om die sirkel is mooie Hotel met al sy moderne restaurante. Die ding wat my met my voet in die mond gevang het, was hierdie dooie stinkende vissies wat op die teerpad lê en verrot. Ek het baie vies gevoel vir die vissermanne wat dan die vissies sou droog en later bymekaar vee... wat van al die stukkies teer en klippies en stuff tussenin.... brrrr.... en verkoop om geeët te word ... of self te eet.... juk!!! Maar Sandra lees op oor die goed... en ek hoop almal lees haar webblad, want sy het wonderlike feite oor al die plekke.... die bron sê die vissies word gedroog vir kunsmis!!!! Ag, groot ekskuus vir die vissermanne en alles wat ek gedink en voor gegril het.
Plek plek lyk dit of die mense glad nie weet van tuinmaak nie, maar dan kom mens by die hotel daar by Snoopy eiland en kyk net die tuine. Hierdie mooi blou gebou is die Meridien en reg langs hom, die Rotana Health and Spa.
Ek dink die mense wat hier in Fujeirah aan die voet van die barre berge en kaal strande grootgeword het, het die plek lief soos elkeen van ons ons eie plek liefhet.
By hierdie kafeetjie langs die pad lê daar waarskynlik baie herinneringe waaraan hulle meer waarde heg as aan die wondelike mooi hotelle en aangeplante tuine en hulle gee nie om wat ander daarvan dink nie.

Ek besef net mens moet maar nie oordeel voor jy die waarheid ken nie en ek voel jammer vir die mense wat baie hard probeer om iewers tussen al die ontwikkeling aan dit wat eie aan hulle is, vas te hou.













Murasies en restourasies.

Ek kry altyd so gevoel van heimwee as ek na murasies kyk. Hierdie is die murasies om die Fujeirah fort.
Dis 'n jammerte dat plekke van belang so verval dat dit 'n murasie word. Hier gebeur dit natuurlik maklik, want die sand en palm stuff waarmee die mense aanvanklik gebou het, is maar baie tydelike "deeghuise" soos Nelmari dit so sewe jaar terug genoem het.

Dis wonderlik dat hulle die waarde van die herbou besef, maar nou sal daar nooit weer iemand in woon nie. Hulle herbou selfs die "deeghuisies" wat om die fort gebou was en ek het die hitte trotseer en 'n paar foto's gaan neem. As ek nou 'n sê gehad het in die saak, sou ek mense daar laat gaan woon het dat dit soos 'n replika van die ou lewe is. Ja, ek sou lugreëling in die huisies sit. :-)Ek hou van die boustyl. 'n Deur wat op die "straat" oopmaak en dan 'n groot binnehof en al die vertekke wat in die binnehof uitloop. So ooplan leeflwyse van gemeensaamheid en kuier om die vure onder die sterrehemel...

Die Fujeirah Fort... baie mooi herbou, want mens kan nie van restoureer praat nie. Daar was niks van hom oor nie. Die fort was die woonplek van die heerser van Fujeirah.


Baie keer is ons verhoudings en kontak met mense ook so. Verhoudings word murasies waarna die nageslag gaan kyk en die oorblyfsels sien wat iets wat eens op 'n tyd wonderlik was, of veronderstel was om te wees... en dan vervalle raak. Selfs al "herbou" mens dit dan later bly dit net 'n hartseer herhinnering van wat was en nooit weer sal wees nie.

Anders as die fort, is die klein moskee wat herbou is, die kleinste in die UAE is en ook die oudste is, in volle gebruik. Ek het die bord wat die storie van die moskee vertel afgeneem en hoop julle ouens kan die foto oopmaak en lees. Ander sal ek 'n volgende keer vertel wat daarop staan.

Dis die eerste keer wat ek 'n Abaja aangehad het. Ons moes ons skoene voor die eerste ingang los, dan vinnig oor die WARM binnehof hol om in die moskeetjie in te gaan.
Verhoudings behoort so te wees... families wat saamstaan en mekaar geliefd in gebruik hou. Ons behoort trots te kan voortbou op stewige fondasies wat deur die voorgeslagte gelê is. Ek hoop die fondasies wat ek lê, sal die toets van die tyd weerstaan.


Lief julle almal

Wednesday, August 29, 2007

Allesia is hier!!

Allesia is 17h00 gistermiddag, 27 Augustus gebore. Sy weeg drie kilogram en haar pappa sê sy is 'n modelletjie... en baie dors. Sy het sommer baie gou melkies gekry.
Allesia is 'n vroulike vorm van Alexander wat veroweraar beteken. 'n Ander betekenis vir haar naam is waarheid. Wel klein meis, as jy met die waarheid mense gaan oorwin, dan sien ons vreeslik uit om die pad met jou te loop. Ons is baie bly jy is met ons. Ons is al klaar gek oor jou.
Baie geluk Hannes en Angela en ouboet Steyn, met die geboorte van die klein liefling.

Mag Vader Sy rykste seën oor julle uitstort en julle steeds nouer saambind as 'n gesin.

Baie lief vir julle

Charmaine

Sunday, August 26, 2007

Snorkel en wonderlike dinge

Ons klim uit die kar daar waar die sand begin en dis vrekwarm. Ek is so half spyt ek het nie die Kia om soos die ander vier by vier's tot teen die water te ry nie nie en toe onthou ek ek het in elk geval vasgesit met die Kia ook... so... dapper en stapper deur die sand met die nuwe seeskoene aan. Die liedjie van die sonbrilletjies en sonbrandolie en allerhande snaakse goedjies .... om mee te snorkel, draai in my kop. Ek het my snorkel en die bril en 'n "kick board" vir outjies van drie... en my kamera. Ek sit die snorkel in my mond en wonder hoe hou ek dit nou bo die water, toe sien ek Amelia sin sit aan die bril.. en toe verstaan ek waarvoor die rubber lissies is.
Ek kyk die see so en loop die kniehoogte branders in... hoe erg kan dit nou wees... en word van my voete afgeslaan. Ek stoei regop en word weer omgeslaan, skuur my knie nerfaf teen die rotse op die bodem, spartel regop en word weer omgeslaan. My oë brand soos vuur en ek dog... laat ek die bril opsit. Dit voel of iemand 'n pistool teen my kop druk waar die snorkel vassit. Ek verstel dit en probeer weer... daar is water in die bril... stel weer stywer. Sandra is al 'n end weg, maar ek kom nie deur die bababranders nie... my hene en kyk hoe ver lê Snoopy Eiland!!
Uiteindelik kry ek my lê op die "kick board" en begin skop.... die eiland kom nader maar dit voel of ek in die middel van die see is, ver van land van alle kante. Ek sien nie vir Amelia en Sandra nie.
Ek sit die bril op om uit te toets, maar dit stoom toe... ek het gehoor ek moet dit met seewater uitspoel en maak so.... byt die snorkel tussen my tande vas en sit my gesig in die water... ek stik my snorkel vol water toe ek sien ek is bo op die koraalrif met die mees ongelooflike tonele .... en afgronde....onder my. Ek blaas die water uit die snorkel en sukkel met die kamera, mik so in die algemene rigting van die vissies terwyl ek my balans op die rubber dingetjie probeer hou, die snorkel tussen my tande vasbyt EN my mond toehou.
Die tonele onder my is onbeskryflik. Meeste van die tyd skarrel die visse weg vir die klik van die kamera en natuurlik my gespartel... maar wow....wow..... wow....!!! Ek soek vir Sandra en Amelia en skree vir hulle daar is visse en hulle knik net hulle koppe... klaar gesien.
Sandra skree terug 'n ou sê daar is 'n seeslang as ek 'n foto wil neem. Ek skree "nee wat... baie dankie" terug en dink hoe goed dit is dat ek die seeskoene aan het en wonder of die geel rubber "kick board" my gewig sal dra. Net vir ingeval mens vinnig uit die pad moet kom...
Ek kan nie sê ek kan snorkel nie maar ek is so baie bly ek het nie opgegee en hierdie ongelooflike belewenis gemis nie. Ons het Snoopy eiland bereik. Hier stap Amelia ewe doelgerig om aan Snoopy te raak.


Ek staan daar op die eiland... mens kan nie sit nie, die rotse is SKERP... en ek dink hoe groot is ons God. As mens so bo op die branders dryf, het jy geen idee van die wonder wêreld reg onder nie. Hy ontsien nie die geringste detail nie. So baie keer wil mens handdoek ingooi oor die moeilikhede in die lewe wat mens van jou voete afslaan, die hartseer en pyn , maar ons Vader weet wat Hy vir ons beplan... Ons het geen idee van die heerlikhede wat vir ons wag as ons hierdie pad loop soos Hy van ons vra nie.


Die uur wat ons aanvanklik beplan het om in die water te spandeer... word amper twee ure. Ons wil terug hotel toe en gaan stort en aantrek en by 'n deftige hotel gaan aandete eet, maar oppad terug besluit ons die Hilton, waar ons tuis is, is heeltemal goed genoeg vir aandete. Ons is behoorlik vodde.. en Sandra sê... " wat van "room service" julle ouens?

Waardeer hierdie foto's ouens. Dit het nie maklik gekom nie.

Lief vir julle almal








'n Nuwe klein mensie!!!


Baie geluk André en Natalie en meisies Ilke en Amika en natuurlik trotste ouma Elma, met die geboorte van klein Xenia op Dinsdag 21 Augustus 2007. Sy het 'n hele 3.7 kg geweeg!! Mag haar lewe 'n groot seën wees vir almal wat met haar in aanraking kom.



Baie liefde en welkom Xenia



Charmaine

Friday, August 24, 2007

Verjaarsdag



STEYN




Jy maak nou klaar met die Laerskool en betree die tienerwêreld. Ek wens vir jou 'n heerlike dag vol vreugde en 'n mooi jaar wat al jou verwagtinge ver oortref. Baie geluk met jou verjaarsdag.



Baie liefde


T Charmaine

Thursday, August 23, 2007

Birthday

ROXANNE

You are 18 today!!!!



I just wanna wish you an amazing day and a wonderful exciting year.


Lots of love


Charmaine

Wednesday, August 22, 2007

Tyd vir alles onder die son

Daar is tyd om te kom en tyd om te gaan. Sean en Lorraine is terug huis toe en ek het deurgery Dubai toe om te gaan groet, koffiedrink en klets. Lorraine gaan dalk saam met Sean hier in Dubai of Abu Dhabi vestig. Dink hoe gaan ons dan kan kuier sus!!! Ons bid dat alles sal gebeur volgens Vader se wil vir ons lewens.


Ek en Lorraine kuier in Batutta mall in "Andalusia" waar dit altyd lyk asog dit aand is. Ek sal foto's wys oor die baie besondere mall op 'n later staduim.


Dankie vir die lekker kuier sus. Ons sien mekaar sommer baie gou weer.



Liefde vir almal

Monday, August 20, 2007

Oumas is maar so

Ek weet ek skuld julle 'n storie oor die gebruik van die "goeters", maar dit kom. Ek wil nou eers 'n lastige ouma wees en nog fotos van die kleinkinders wys, want dis mos maar hoe oumas is dan nie?

Die twee manne, Steven en David, het vir my die titel "Grandma C" besorg. En ek het sommer nuwe respek gekry vir die twee besige knape en die oënskynlik maklike gebruik van die "swim gear" Wow!! Ek het goed agter gekom dis glad nie so maklik soos dit lyk nie en vir ouens wat nog net halfpad tussen twee en drie is, haal ek my hoed vir julle af.

Spesiaal vir julle twee manne... foto's van Tavid en Lady Beth. Riza vertel dat sy hulle kussing gewas het en siende dat dit nog so bietjie koud is in Johannesburg, het Tavid 'n warm plekkie op Riza se hondjiepantoffel gesoek en natuurlik moes die Lady ook nader skuif vir bietjie hitte. Ek wonder waraom sy haar tongetjie so vir ons uitsteek.

Ek gesels sommer gou weer.

Liefde vir almal







Friday, August 17, 2007

Dinge wat gaan kom....

Ek het vandag gewonder of enige iemand al iets gekoop het sonder om 'n idee te hê wat om daarmee te maak? Wel ek het... en ek hoop ek oorleef dit om die storie te vertel, maar soos hulle sê: "Hou die spasie dop." Hannes ek wens jy was hier om te help, maar ook miskien goed want dalk sal jy vir my lag.

Maar so gepraat van dinge wat gaan kom... ons wag ook vir Hannes en Angela se kleinding en intussen het die tante ietsie gekoop om saam te stuur.

Ek sal allles van al die nuwe dinge vertel soos en wanneer hulle gebeur.

Liefde vir almal

Thursday, August 16, 2007

Sean en Lorraine kuier.... te lekker!!

Partykeer is daar die groot bederf van kuiermense en hoewel Sean in Dubai werk sien ons mekaar net as Lorraine hier is. 'n Kuiertjie is altyd baie lekker.

Ons het mekaar by Al Raha ontmoet. Die twee van hullle het sit en koffie drink terwyl ek soos 'n wafferse ontdekkings reisiger moes probeer om oor Sheikh Zayed road te kom na waar Al Raha teen die see nestel. Daar is ontsaglike ontwikkeling in die deel van Abu Dhabi aan die gang, maar ek kon nie foto's neem nie ouens.... dis chaos en stowwerig en ek het al gesien hoe gaan draai ek in Dubai om.

Maar ek het uiteindelik my pad gevind en hulle gekry waar hulle naby die harpspeler sit en koffie drink. Dis so heerlik om in hierdie rustige atmosfeer te wees.
Aandete was baie lekker en ons het die mooiste uitsig oor die swembad en see gehad vanuit die eetkamervenster.
Sean se werk bring hom baie Abu Dhabi toe. Hulle het vir groot besigheid in die Emirates hotel gebly en ek het saam gaan ontbyt eet. Ek kon die mooiste foto' s neem van die "paleis" aan die binne en weer die buitekant. Die tafeltjiesgedek buite op die stoep maar glo my mens kannie daar sit nie. Dis net onmoontlik warm. Ek het gou saam met Lorraine na haar kamer toe gegaan om my pakkie te gaan haal. Baie dankie vir die Afrikaanse tydskrifte meis. Ek het die kaartjie gelees en ook so gewens jy was binne... maar toe is jy net op foto's. Baie dankie vir die "kontak watertjies"
Lorraine en Sean se kuier is nog nie verby nie. Ek sal nog foto's later wys.


Liefde vir eers