Ek het Vrydag die eerste keer kans gehad om Alessia alleen op te pas terwyl Hannes en Angela 'n konsert in die tuine van die Emirates Paleis gaan bywoon het. Ek dink as ons eerlik wil wees. was ek en hulle ewe bekommerd dat die lank wegwees van Mamma en Pappa vir haar te veel kan raak. Ek en sy is hier weg met Hannes se kar want my FROG het mos nie 'n babastoel nie. Alessia is nie so seker wat om te dink van die tannie wat agter die stuur inskuif nie... maar sy hou haar baie dapper. Ons luister na haar musiek en op 'n stadium hoor ek sy brom sing so saggies saam. Ons laai vir Sandra en Nelmari op vir kinderkerk en maak ons gebruiklike stop by ADNOC vir koffiekrag vir die aand wat voorle.. Sy haal vir haar die kleinste pers teddie van die rak af en is sommer heeltemal tuis. My hart is baie bly en ek wens Angela en Hannes in my gedagtes 'n wonderlike aand uit toe. By die "kerk" aangekom is sy katjie van die baan.
Hier hardloop sy saam met Liam rond wat nie vanaand die baba in die groep is nie.
Sy is pragtig en klein en vrolik en niemand kan haar weerstaan nie.
Sy sing Carry the light of the Lord
en I go to Jesus.
Sy sit heerlik op Toinette se skoot
Toe ons buite kom is dit donker en ons het ons hande vol maar klein meis kies die ooptes oor die driving range en speel en speel.
Oppad huis toe kan ek sien haar wieletjies is pap, en ek begin so effens kommer oor die lee huis met die dat mamma en pappa nie daar is nie. Die honde en Dee kom groet oordadig...Sy laat haar tannie vir haar 'n bad tap, eet 'n hele klomp van haar noedel sop en toe hou sy haarself wakker met die dvd's wat sy self kies..... soos sy ook by die kindergroep gedoen het. Klaar baie tuis met die tegnologie 
So halfpad deur Happy feet, besluit sy eerder Wall 'ee sien en so amper teen die einde kry Aristocats 'n beurt. Sy veg teen die vaak en is nog vol lewe en energie toe Hannes en Angela by die huis kom. Ons het mekaar so geniet... en o ja, ek is nou Mimi.... :-) Baie dankie Nelmari vir die lekker besig hou en agter haar aan hardloop en tannie Sandra vir die mooi fotos.








Eers die breinscan.... die tannie in die masjien se brein se vir mens: take a deep breath... hold your breath.....tik tik tik tik tik maak die scanner... breathe... se die masjien... en weer en weer en weer... tot die toraks en abdomen ook mooi deurgescan is. Dan kom druk die tegnikus 'n naald in my arm wat hy sommer daar los en ek onthou van die drip. Met die eerste CT scan het die ou my aar te styf toegedruk en toe hy die naald indruk, toe spuit die bloed... die keer het dit nie te sleg gegaan nie. Ek kry 'n buis kontras in my are... hoe die kontras weet om my maag in te kleur weet ek nie, maar wie is ek nou om te stry... as dit klaar is, nog 'n buis kontras vir die torasks.... ek le met my arms bo my kop en die tegnikus spuit die laaste buis kontras sommer so onderstebo in. Ek voel hoe my arm brand maar ek le maar stil... die brein word nou ingekleur... die baie smal bedjie beweeg stadig duer die scanner koepeltjie en ek wonder wat maak ek as daar iewers iets is wat nie reg is nie, maar terselfdertyd weet ek dat niks op mens se pad kom wat te swaar is om te dra nie....'n uur later kan ek aantrek. "Everything is normal" se die tegnikus en vir 'n oomblik flits dit deur my gedagtes... "al die vir niks", maar dan spoel die dankbaarheid en verligting deur my... my lyf is skoon van kanker. Ek kan skaars my arm buig so dik staan hy van die spul goed wat die tegnikus ingespuit het... "stupid!!"... maar toe ek uitkom om vir hom te vra wat het hy gedoen en hoe lank gaan ek so lyk, is hy weg. Dis 'n duur toets. My 15% bybetaling is AED 600, sowat R1500. Ek het drie dae met die dik arm geloop, maar vyf jaar se behandeling is uiteindelik agter die rug... dankie Pappa vir U groot genade.






