Sandra het my getag om te vertel en te wys wat in my handsak is:
Post a picture of whatever bag you are carrying as of late. No, you can’t go into your closet and pull out your favourite purse! We want to know what you carried today or the last time you left the house. List how much it cost. And this is not to judge. This is for entertainment purposes only. So spill it. And if there is a story to go along with how you obtained it, we’d love to hear it.Show us what’s in your purse. Spill it out! Take pictures! Tell us what it is!Tag some chicks. (sorry boys, but I’m guessing not a lot of you carry bags around anyway, except maybe the Korean lads).

Ek het pos in my sak wat ek Dinsdag oppad uit van die kantoor af saamgeneem en nog nie uitgehaal het nie en ook die kwitansie van die hotel waar ek die laaste twee aande gebly het. Ook my ID boek, Internasionale lisensie en paspoort ry saam met my. Daar is 'n paar visitekaartjies in my sak en 'n kaartjie van die bank met my spaarrekening nommer op
Pille vir hoofpyn en verkoue wat ek net nie afgeskud kry nie en suiglekkers wat eintlik nog van die vakansie in Suid Afrika afkom. 'n Oulike blikkie met minte... dis nou leeg... en 'n "stokkie" waarmee ek my tee kan roer as ek oppad is . Ek kry veskriklik oorpyn as ek vlieg en hou sommer die oorproppies in my sak.
Die klein pienk kaartjie het 'n versie op wat se: " Peace I leave with you, My peace I give unto you: not as the world givith, give I unto you. Let not your heart be troubled, neither let it be afraid." John 14:27
Post a picture of whatever bag you are carrying as of late. No, you can’t go into your closet and pull out your favourite purse! We want to know what you carried today or the last time you left the house. List how much it cost. And this is not to judge. This is for entertainment purposes only. So spill it. And if there is a story to go along with how you obtained it, we’d love to hear it.Show us what’s in your purse. Spill it out! Take pictures! Tell us what it is!Tag some chicks. (sorry boys, but I’m guessing not a lot of you carry bags around anyway, except maybe the Korean lads).
Hierdie handsak was 'n kersgeskenk van my sus Lorraine. Ek ruil nie graag handsakke nie, maar ek het ander kleure ook. Dis net te veel PT om altyd oor te pak an seker te maak alles is in. Ek hou ook van 'n vakkie handsak, maar die een is ook 'n grou een. Ek hou van handeroom in my handsak en veral lavender. My fotos is swak, ek weet, maar dis tipies ekke en het besluit om dit nie oor te neem nie, want dit was al klaar baie werk om die handsak uit te pak en te besluit wat by wat hoort.. Ek hou ook van grimereing dra vir 'n noodgeval en het eintlik net die basiese in my sak. Lipstiffie en maskara en flos en 'n borsel en lappie van een of ande restaurant. Ek het nooit tissues in my handsak nie... en verwens myself daaroor. Maar het wel in my kar tissues. Dan is daar 'n klein spieeltjie en 'n skerpmaker, want ek het al by kindergroep aangekom met potlode sonder punte....
Dan dra ek my sakbybeltjie, 'n kersgeskenk van Sandra... en dis baie handig. Kan nie meer daarsonder nie. Ook my beursie en 'n iPhone guide, want ek doen nou iPhone opleiding. Ek gebruik nie die een nie. Die iPhone opleiers van Apple het dit vir ons gegee. Ek dra ook die "sleutel" waarmee ek in my bank kan inkom en skoonmaak goed vir my bril en my flashdisks met my aanbiedinge op... die een met die toutjie aan is Sandra sin wat ek vir haar moet teruggee. My werkfoon is ook in my sak... en partykeer hoor ek hom nie lui nie. Groot moeilikheid!! ;-)
Ek het dit saam met die rekening by 'n restaurant gekry waar ek en Riza gedurende Desember geeet het, en gedink dis baie spesiaal.
Ek tag vir Muriel, as jy nie al getag is nie. Wat van jou Annie? En jy Meis?
Eers die breinscan.... die tannie in die masjien se brein se vir mens: take a deep breath... hold your breath.....tik tik tik tik tik maak die scanner... breathe... se die masjien... en weer en weer en weer... tot die toraks en abdomen ook mooi deurgescan is. Dan kom druk die tegnikus 'n naald in my arm wat hy sommer daar los en ek onthou van die drip. Met die eerste CT scan het die ou my aar te styf toegedruk en toe hy die naald indruk, toe spuit die bloed... die keer het dit nie te sleg gegaan nie. Ek kry 'n buis kontras in my are... hoe die kontras weet om my maag in te kleur weet ek nie, maar wie is ek nou om te stry... as dit klaar is, nog 'n buis kontras vir die torasks.... ek le met my arms bo my kop en die tegnikus spuit die laaste buis kontras sommer so onderstebo in. Ek voel hoe my arm brand maar ek le maar stil... die brein word nou ingekleur... die baie smal bedjie beweeg stadig duer die scanner koepeltjie en ek wonder wat maak ek as daar iewers iets is wat nie reg is nie, maar terselfdertyd weet ek dat niks op mens se pad kom wat te swaar is om te dra nie....'n uur later kan ek aantrek. "Everything is normal" se die tegnikus en vir 'n oomblik flits dit deur my gedagtes... "al die vir niks", maar dan spoel die dankbaarheid en verligting deur my... my lyf is skoon van kanker. Ek kan skaars my arm buig so dik staan hy van die spul goed wat die tegnikus ingespuit het... "stupid!!"... maar toe ek uitkom om vir hom te vra wat het hy gedoen en hoe lank gaan ek so lyk, is hy weg. Dis 'n duur toets. My 15% bybetaling is AED 600, sowat R1500. Ek het drie dae met die dik arm geloop, maar vyf jaar se behandeling is uiteindelik agter die rug... dankie Pappa vir U groot genade.







