Thursday, March 13, 2008

Die pad Dubai toe

Ek is die week weer vir twee dae by die akademie in Dubai en soos julle weet het dit Januarie toe ek ook by die akademie was, VREESLIK gereën. Ek kon vanoggend my oë nie glo dat daar steeds poele water langs die pad is nie en ek weet julle dink ek suig dit uit my duim, maar dit is REGTIG so :-0 Dit het defnitief nie weer intussen gereën om die poele op te vul nie. By een van die poele was daar selfs voëls. Hulle het seker ook nou besluit die water het gekom om te bly. Februarie se trip Akademie toe het weer ander "opwinding" ingehou. Ek het probeer om die erge trokke pad (Emirates Road) 'n mis te gee en deur Dubai gery... en ai, was dit senutergend. Die afrit waar ek veronderstel was om af te draai is toegemaak weens die konstruksie van die nuwe sneltrein. Ek sien toe genadiglik nog 'n afdraai , maar as mens eers op daardie pad is, verdwyn die bordjies wat sê 'Emirates Road' en ek moes toe maar so agter my neus aan ry agter Hatta Oman bordjies aan... net omdat ek al op die Emirates Road afdraaie na Hatta Oman gesien het. Ek het die heeltyd gewonder of ek weer die pad terug sal kry sou ek dalkies in Hatta of Oman aanland. Met nog twee omdraaie het ek wonder bo wonder wel betyds by die akademie uitgekom en vanoggend besluit... nie weer nie. Ek ry maar die trokke pad. Ek het vanoggend taamlik senuweeagtig agter die stuur ingeklim, want daar was gisteroggend digte mis op die pad en 200.... ja 2 0 0 (TWEE HONDERD) karre het inmekaar ingery. 25 karre het uitgebrand en 8 mense is dood. Ek wonder wat kos 'n klein vliegtuigie... so helikopter tipe enetjie?? Maar die storie het 'n goeie einde... Die pad was oop en helder vanoggend. Ek het sonder enige gebeurlikhede weereens en ten spyte van veilig by die Akademie aangekom. Vader se hand is so oor ons almal.

Monday, March 10, 2008

Algehele Gremlin stilte

Ek wil baie graag met julle kontak hou met die blog en ek het lanklaas iets geplaas ek weet, so hierdie net om te sê ek is nog hier. Dis net gremlin tyd met rekenaars en kameras wat oppak. Ek het al gewonder of die een ding vir die ander ding sê ek gaan oppak en dan besluit die volgende ding dat dit dan sulke tyd is. Gelukkig is dit nog nie volsterkte somer in die land nie, want die lugreëlings werk nie. Die kamera se liggies gaan nie meer af nie en vries... soos die rekenaar. So een vir een gee ek aandag aan die dinge en hopelik sal die lugreëling ou sy foon vandag antwoord, want die naweek is verby.Die dae breek nog koel in hierdie woestynland. Die son laat so sagte glans oor die geboue en ons weet Vader is in beheer, hier, daar by die huis waar dit nou herfs word en die natuur gereed maak om te rus.... en oral anders in die wêreld. Julle is in my hart en in my gedagtes. Lief julle almal.

Wednesday, March 5, 2008

Kamp!!!!

Ons het verlede naweek met 60 Suid Afrikanertjies van die Afrikaanse kerk in Dubai... of die UAE eerder, gaan kamp. Dit was regtig 'n wonderlike, uitputtende ervaring.
Toe ons Donderdagmiddag sesuur by die kerk in Jebel Ali aankom waar die kinders op die busse moet klim, waai die wind yskoud en stowwerig en my moed sak in my skoene. Toe ontvang Sandra 'n oproep van die kampleier dat die tente waarin die kinders sou slaap plat is en dat die kinders in sale moet slaap... en my moed sak selfs verder. Toe pak ons die pad aan Sjarjah toe in die hoogste piek van die verkeer in Dubai, wat op die beste van dae baie erg is, maar oor naweke nog 'n paar grade erger word. Ons ry 'n uur en 'n half aan 'n stuk pad wat normaalweg net bietjie meer as 30 minute duur... AI... Maar by die kamp aangekom is die sale waarin die kinders moet slaap toegerus met beddens en 'n klein hangkas vir elke kind, lakens en kussingslope, duvets en als... wow... dankie tog die tente lê plat. Ons het nie aan die program gesny omdat ons laat was nie en na een eers die kinders in die kamers en die ligte af gehad, maar eers na drie almal stil gehad... Ek dog ons sit Vrydag met 'n klomp zombis, maar moenie glo nie.
Die kinders draf gemaklik tussen die sessies deur, loop die half kilometer kombuis toe vir ete en neem deel aan al die aktiwiteite wat krieket en Volleyball en rounders en als insluit en gaan slaap weer eers teen twaalfuur. Ek moet sê, teen Vrydagaand 12 uur was ek so moeg dat ek nie sou weet of die kinders slaap of nie. Ons Bybelstudiesessies het gegaan oor Daniël en sy onwrikbare geloof in God en toewyding aan God en die fenominale gevolge wat dit op die hele Babiloniese ryk gehad het. My sessie was Onwrikbare geloof en ek het trust games met die kinders gedoen. Dit was so wonderlik hoe die kinders reageer en geluister het. God se Gees was in en met ons.
Die musiek was nog 'n groot hoogtepunt en ons was geseënd met 'n groep tienerdogters wat met groot geesdrif gees geskep het. Ons het die dak gelig met die kamplied op die wysie van Steve Hofmeyer se Bloubul wat deur Danie Botha verwerk is: " 'n Christen weet nie van verloor af nie."
Ons weet 'n groot groep Suid Afrikaners, jeug en baie geesdrigtige jong jeugleiers en twee ou tannies... ja moenie vra nie.... is huis toe met 'n nuwe branding in ons harte om onwrikbaar op ons God te vertrou sodat Hy ons vir Sy doel kan gebruik. Wat 'n voorreg... Klik op die skakel na Ons Kindergroep en Sandra se blog vir meer foto's en nuus oor die kamp. Lief julle almal.

Tuesday, March 4, 2008

Jy is 50!!!

Baie geluk met jou verjaarsdag Pierre. As jy 50 is vandag is ek erg stokoud. Mag dit 'n wonderlike dag en mooi jaar wees. Ons is baie trots op jou dat jy deurgedring het na die finaal van die kook kompetisie... mag dit 'n goeie deel uitmaak van 'n uitstekende jaar vir jou. Geniet jou dag.

Tuesday, February 26, 2008

Hartplekke en spesiale mense

Harrismith het altyd vir my soos "huis" gevoel en ek dink nie daar is 'n Kapenaar wat so lief is vir Tafelberg soos ek vir Platberg nie.Meeste van die tyd is ek heeltemal gelukkig en tevrede so ver van die huis af, tot ek hierdie foto van Hannes kry.... en dan weet mens net weer jou plek is jou plek. Ek het lekker verlang trane gehuil. Maar is dit nie kosbaar dat ons Vader altyd wys Hy is daar vir ons. Soms is dit 'n lied, ander kere 'n skrif, 'n mooi brief, goeie vriende, kinders se laggies en soms is dit, soos op die foto.... 'n reënboog.Ek en Hannes en Lorraine is nou aldrie in die UAE.... Angela en Alessia sluit een van die dae by Hannes aan. Steyn, jy moet groot vasbyt by die nuwe skool en weet ons dink aan jou. Dis goed dat jy so gelukkig is.Alessia is gedoop die naweek en het kliphard saam gesels en gelag en was heeltemal reg om te bad nadat die lekker warm watertjies oor haar koppie uitgegooi is.

Saturday, February 23, 2008

Baie Geluk met jou Verjaarsdag!!!


Wiehann, dis jou verjaarsdag vandag. Mag dit 'n wonderlike dag vol spesiale verassings en 'n mooi jaar wees. Ek bid jou innerlike vrede en vreugde toe van goeie besluite neem en die regte keuses maak. Baie baie geluk met jou verjaarsdag. Ek wens ek kon die dag saam met jou vier. Weet net ek dink aan jou en bid vir jou. Baie liefde



Jou mam

Monday, February 18, 2008

Ester Konferensie

Wat ‘n naweek. Ons het geleer hoe Hadassa, ‘n beeldskone jong Joodse meisie, Ester, die koningin van Persië geword en die Joodse volk van gewisse ondergang gered het.

Saam met Hadassa, wat ‘n jaar lank skoonheidsbehandeling moes ondergaan todat sy soos Mirre en ander lekkerruikgoed geruik het, het ons ‘n geestelike reis onderneem van dinge neerlë wat ons saam met ons deur die lewe sleep. Die pyn en vernedering, verkeerde beskuite en sonde en sommer net die minagting van ons menswees lê soms baie diep weggesteek. Ons moes dit na die oppervlak bring, bely en neerlê. Want dis nie net dinge wat tussen ons en Vader staan nie, maar tussen ons en ander mense en ons onvergifnis bind ons. Baie trane ouens....

Dan die proses van gebied of terrein... wat mens dit ookal noem, teruggee aan Vader. Dinge soos ongeloof, tyd, kinders se opvoeding.. sulke moeilike goed... En elke keer as God terreine in ons lewens terugkry, het hulle op die horing geblaas.... hoendervleise!! En terwyl ons vrouens terreine van ons lewens aan God teruggee, het tien mans, Gideons, rondom ons gestaan met wit vlae met rooi kruise op en hulle hande uitgestrek en vir ons gebid. Dit is simbolies van die mans wat om die vroue staan wat hulle regmatige plek voor God inneem en hulle ondersteun met krag en gebed. Toe Elsa in Witbank was met die Ester konferensie, het ‘n dominee ‘n visie gehad dat die vroue God prys, omring met die mans wat bid en hulle beskerm en rondom almal was ‘n muur van vuur... God se beskerming.

Elsa vertel dat soos hulle Ester deur die land... dis nou Suid Afrika, aangebied het, het hulle die grond wat in die Oos Transvaal gebrand het, aan God teruggegee het. Toe hulle in die Weskaap kom, het hulle die kerk aan God teruggegee, omdat hulle die boodskap gekry het dat die liggaam van Christus op aarde, die ker, nie ‘n kop het nie. Christus se posisie as hoof van die kerk is teruggegee vir Vader. In Bloemfontein het hulle gevoel dat Nasionalisme in Suid Afrika tot baie pyn en bloedvergieting lei... ons weet nê ouens. Hulle het die 14 nasies in Suid Afrika weer aan God teruggegee.

Elsa vertel dat voor sy op die vliegtuig geklim het Ooskaap toe, het ‘n vrou vir haar ‘n plat ronde wit klippie gegee en gevra dat sy dit by Buffelsbaai in die see gaan gooi want hulle moet die harde hart van mense en hulle ongeloog aan God teruggee. Elsa en haar span het so gemaak en ook gehoor dat God vra datdie water van die land aan Hom teruggegee word. Voor hulle weg is uit die Ooskaap, het is die droogte gebreek en het dit begin reën. Toe die waters uiteindelik weer wegtrek en die strand by Buffelsbaai sifgbaar raak, het derduisende hart klippe op die strand uitgespoel. Ons Afrikaanse gemeente hier in die UAE het ook nou een van daardie hartklippe.

Die volgende proses was om te verstaan dat God ‘n plan het met elkeen van ons se lewens en dat ons in in die UAE is vir ‘n rede. God wil dat ander volke en nasies Hom in ons sal sien en leer ken. Ons is ver van ons land en ons mense hier en ons oorlewing is afhanklik van ons fokus op God, soos Abraham toe hy sy land moes verlaat om hom in die land wat die Here hom sou wys te gaan vestig. God belowe aan Abraham ‘n land vir sy nageslag en sodat God al die nasies van die wêreld deur Abraham kan seën. Wow!! Genisis 12:2-3
Die laaste stap in die proses was om uiteindelik gekroon te word as Ester, koningin. Ons belowe om God bo alles lief te hê. En elke vrou het ‘n kroon ontvang. Dis baie moeilik om te beskryf wat in ons binnestes gebeur het. Ons laaste middagete was ‘n kospakkie met ‘n lint om en binne in ‘n goue kroon en die versie uit Ester 4:14 wat sê dat miskien is dit vir ‘n tyd soo hierdie dat jy gekroon is as koningin. Ons het gekyk na ‘n ballet wat die troonsaal in die hemel voorstel en tyd gehad om met ons Koning God te praat oor ons toekoms saam met Hom.