Saturday, December 1, 2007

Ons meisies kuier

Een van die spesiale dinge van kuier by die huis is as ons sommer so op die ingewing van die oomblik kan besluit ons gaan ontbyt eet en gelukkig werk niemand nie... ek is met vakansie en Angela het babaverlof by die huis en Lorraine is gereed om Dubai toe te kom. Sy wag net dat Roxanne haar laaste vak vir matriek skryf, en die Kollege het gesluit.... so drie geslagte van meisies kon bietjie saam kuier.


Natuurlik is die kleinste ook die een wat die kuier reël en al die aandag kry en op meeste van die foto's is. Ons het mos almal ons beurt gehad van so belangrik wees of hoe. En as daar nog 'n boetie of sussie kom, dan is dit skielik verby en moeilik om te verstaan. Alessia het so effens van 'n rustelose nag gehad en was nie lus vir enige van ons nie.


Net mamma was in tel en solank sy in Angela se arms was, was sy vol glimlaggies. Dis reg poplap. Jy mag maar so voel.


Hierdie foto's bêre mens vir die familie albums. Dis so spesiaal dat ouma en susters en dogter op een foto saam is. Dankie vir elkeen van julle en vir die tyd maak vir hierdie baie belangrike saamkuiers. Mens weet nooit wanneer dit weer kan gebeur nie. En 'n addisionel lekker was regte scones!! Ek weet hoekom my klere so styf sit na die tien dae..

Thursday, November 29, 2007

Die kinders speel

Die klein hondjies het vir ure se pret gesorg. Riza en DJ besluit die "kleingoed" moet elkeen 'n speelding kry en dit moet by hulle persoonlikhede pas. Ons gaan ruil Niël se korreltjie loodverf om vir verf wat glad is en Riza sien die sagte speelgoed. Dit neem lank om met sms saam met DJ te besluit wat elkeen moet kry. So kry Pancho die sagte beertjie en Taffy die leeu en Diddi die kameelperd.Maar by die huis, besluit pappa Tavid hy moet elke speelding eers uittoets

en mamma Beth help met die goedkeuring
en almal word toegelaat om saam te speel.Dit lyk of die kameelperd die grootste aftrek kry,
maar Diddi kry op die ou end die leeu beet en gaan lê onder die bed daarmee. Hierdie honde gesinnetjie is opvreetbaar oulik. Tavid en Beth is sulke oulike ouers en kry baie liefies van ounooi Riza. Hulle gebruik ook die tydjie om mekaar so bietjie te liefkoos. Is dit nie pragtig nie. Pancho moet een van die dae na sy nuwe huis toe gaan. Ek weet... my hart wil namens Riza en die res van die gesinnetjie breek, maar dis mos maar hoe dit is. Ons bid dat hy na 'n liefdevolle huis toe gaan en sal sorg vir groot pret.

Tuesday, November 27, 2007

Kuns eksamen

Hallo almal, Ek is terug in Abu Dhabi na 'n baie kort en besige tien dae. Maar ek het darem gesien hoe Niël se laaste Unisa kuns praktiese eksamen vorm aanneem... sien seunskind... ek glo dis die laaste eksamen. Volgende jaar kom vier ons jou "graadvang" .

Niël sny patrone uit 'n stuk plywood... met 'n figuursagie.. en die uiteindelike produk is pragtig, maar dit breek uitmekaar. Ek lê lank wakker die nag en wonder wat Niël kan doen want daar is nie tyd vir iets anders uitdink nie.. my seun werk op adrenalien en op nr 99,99 en ons almal se senuwees gee in.

Ek sien hoe hy die patroon teen iets plak en maak die voorstel van 'n perspeks agtergrond. Ek het nie die eindproduk gesien nie, maar gehoor dat die stuk nog 'n paar keer gebreek en gelas en gebreek is maar uiteindelik gehang het en ek sal foto's kry. Ek beter Niela.
Ek was ook beïndruk met die kamofleer tema en die reuse foto's wat uitgsny en teen 'n geskilderde agtergrond geplak is. Riza wou weet wat hy daarmee gaan maak na die eksamen en Niël sê hy gaan dit verbrand... so moeg kan mens raak vir sukkel. Maar Riza stel voor hy hang dit in die jeuglokaal van die kerk en so gesê so gedaan. Maar die lokaal moet nog ontwikkel word.. praat van prentjies sien wat nog in die toekoms lê.
Ek sal foto's stuur van die kuns wat hang daar in Unisa se eksamenlokaal... julle beter vir my foto's stuur kinders. Ons hou duimvas vir die uitslae Niël. Ek wens net jy het twee naweke vroeër begin werk aan die kuns. Ek het ernstig uitgemis op kuier met jou en die kosbare tye met familie wat mens mis, kry jy nooit weer terug nie.... En 'n krises soos ies wat breek kon rustiger herstel word.

En Meis, dan sal ek graag die jeuglokaal wil sien as dit ontwikkel is en die prente hang teen die muur... reg so?

Sunday, November 25, 2007

'n Splinternuwe baba seuntjie

Welkom Nicholas Phillip Brooke.Die klein man moes eers Kersfees gekom het en toe kies hy sy eie datum en besluit op 19 November. Hy weeg 3,7 kg... yslik groot en reg om met die twee boeties te speel. Kyk hoe absoluut pragtig is die seun.
Die boeties het Kersvaderpakke gekry omdat hulle Kersvader speel in die skool se opvoering. En hulle het vir Kersvader by die mall vertel hy hoef vir hulle niks te gee nie want hulle kry 'n boetie by ma en pa vir Kersfees. Daarom die kerspakke om die nuwe boetie te gaan verwelkom in die hospitaal sien.
Pete sê Nicholas gaan nog vir baie verassings sorg, so ons hou ons reg. Nicholas Phillip beteken "Victory of the people / Lover of Horses" . Baie geluk Pete en Eunice en Steven en David!! Baie liefde en Vader se rykste seën vir julle.

Friday, November 23, 2007

Johannesburg... vreeslik maar mooi

My hele familie is nou in Johannesburg.. dit nadat ons almal in die Vrystaat gebore en getoë is. Hoe het dit gebeur?? wonder ek baie keer. Maar ja, mens gaan mos maar waar die werk en die geld is. Ek het 'n paar keer by myself sit en dink dat ek REGTIG nie in hierdie stad wil bly as mens 'n uur lank ry aan 15 kilometer nie. Dan ook nog die taxis!!! Ek en Riza kom die eerste Sondag van die kerk af en sit vas in die verkeer op die hoofweg omdat hulle mense voorkeer wat verkeersboetes het wat nie betaal is nie. Riza hou haar asem op en ek wonder so by myself hoekom... sy verdedig en sê sy KAN nie altyd binne die spoedgrens bly nie... o Meis? Maar gelukkig word ons nie afgetrek nie... phew!!
Die eerste dag het die seuns elkeen 'n YSLIKE burger geëet wat Fuddruckers 'n goeie "go" kan gee. Dit kan voordelig wees, want hulle wou die res van die dag nie weer kos sien nie.
Ek bly altyd by dieselfde gastehuis en as ek die kunstige Afrika tema so om my het, dan kan ek ook vergeet ek is eintlik in Johannesburg.
Die strate is pragtig met die Jakarandas wat nou blom. Dan verstaan ek so bietjie van mense wat die stad liefkry en bereid is om die slegte te hanteer vir die goeie en die mooie waarna mens nie te ver hoef te soek nie.

Sunday, November 18, 2007

Roomys vir ontbyt

As julle wonder of ek lekker kuier, ja, ek doen. Mens kan mos nie kla as jy vir jou verjaarsdag 'n lekker Wimpy ontbyt kan eet en Wimpy koffie drink...sommer 'n groot koppie vol ..en dan roomys kry vir 'n "geluk met jou verjaarsdag" nie.
Kyk ek deel darem mooi met Elriza ook. My verjaarsdag het Sondag al begin met 'n lekker ete saam met die familie.

Hier is ma en Elriza,
en Elriza saam met my ma se niggie Elizabeth, wat net so agt of nege jaar ouer as ek is en wat ek presies 25 jaar laas gesien het.

Niel bekyk die pragtig gedekte tafel. Dit was so heerlike feestelike ete. Dankie so baie Lorraine en Angela vir al die reelings en die groot bederf. Dis heerlik om na vyf jaar weer 'n verjaarsdag by die huis te vier.

Ek het wonderlike geskenke gekry... iets vir die siel... musiek, 'n gedig, 'n boek, en dan vir die plesier... sjokolade en nougat... en vir die lyf, heerlike rome, bederf sjampoo en alles... en dan die twee goetertjies... hulle wou eintlik net mekaar se strikke afbyt. Ek sien so uit om hulle huis toe te bring, maar die veearts se eers teen einde Februarie volgende jaar. Dan is al die ente en toetse afgehandel. Ai, hoe gaan ek uithou tot dan? Riza is baie bly.

Thursday, November 15, 2007

Bietjie nuus hier van Johannesburg af

Hallo almal, Ek dink die eerste nuus wat ek wil deel is oor die honde en die babatjie.
Ek kon nie wag om die goedjies in my arms te hou en op te soen nie. Die hondjies is vreeslik oulik en spelerig en dierbaar en eintlik kleiner as wat ek gedink het hulle sou wees. Ek weet nie presies hoe groot ek hulle geskat het nie, maar ag... hulle is maar baie effens.

Maar soos regte honde speel hulle en byt mekaar se ore en krap hulle oortjies, jaag hulle stertjies
en dan gaan le hulle op 'n bondeltjie en slaap te lekker.

En natuurlik klein Alessia... Sy is pragtig en besig en wakker en baie nuuskierig. Terwyl almal kuier en lag en gesels, slaap sy net sulke kort stukkies. Hier is sy by my tannie Charmaine, wat baie suinig was om haar met iemand anders te deel... ek is mos darem 'n hele paar vashoue agter.
Ek het darem 'n foto van haar en ouboet Steyn

en mamma Angela en pappa Hannes geneem. Die dingetjie gesels al lang stuke babataal sinnetjies. Sy is 'n ou engeltjie...