Showing posts with label Honde. Show all posts
Showing posts with label Honde. Show all posts

Tuesday, August 19, 2008

As ons alleen by die huis is

Ek het al baie gewonder wat my drie skermunkel seuns maak as ek nie by die huis is nie en vanoggend is ek siek en kan lekker by die huis bly en ek werk bietjie op die laptop. Die twee hondeseuns is altyd by en om my as ek huis toe kom, maar toe ek besig raak vanoggend verdwyn hulle en ek gaan loer... hulle le voor die venster in die son... elkeen met sy eie sagte speelding... wat eintlik myne is... en 'n waslap... nou weet ek hoekom ek altyd 'n waslap moet loop soek as ek wil bad saans. Ons het 'n roetine... een oggend toe ek Dee wil kos gee, het ek die bakkie laat val en die kos het oral oor die gladde teels gespat.. maar die twee "stofsuiertjies" was gou by om die vloer skoon te maak. Nou wag hulle elke oggend vir die spatsel kos oor die kombuisvloer wat hulle dan soos hoendertjies oppik. Dee slaap agter die kas en bly uit hulle pad. Didi kruip ook partykeer onder die kombersie in en neem sy sagte speelding saam. Ek sal tog probeer om 'n video te maak van Dee en die hondtjie se koerante "toilet". Hy KANNIE verstaan dat hulle so mors nie en as hy verby stap dan krap hy net toe... en kan dan ook nie verstaan dat al sy gekrap nie enige effek het nie... ek wil my dood lag vir hom. Een van die dae as dit begin koeler raak, sal ek en die hondeseuns weer bietjie gaan stap. Intussen kry hulle baie raas oor hulle die mat vor die venster uitkrap. Vanoggend het ek ook 'n stuk van die marmer vloerlys en 'n skroef gekry. Dink julle die twee is besig met prison break? Ek dink nie die skroef kom uit die muur nie... hmmmm??

Tuesday, June 10, 2008

Die kindergroep sluit af

Die tyd van die jaar in die land is die einde van die skooljaar en eksamentyd. Tyd vir afsluit met die kindergroep... vir drie maande se somervakansie.... en elke jaar die tyd dink ek hoe gelukkig ek is dat ek nooit in die posisie was om kinders vir drie maande lank besig te hou by die huis nie... drie weke het te lank en duur geraak. Dis al baie warm hier... selfs wanneer die son onder is. Om julle 'n idee te gee, die weervoorspelling sê "minimum van 30 en maksimum van 44/45 " . Ons besluit nogtans op 'n piekniek vir die kinders en ek neem sommer vir Taffee en Didi saam. Die twee manne laat toe dat die kinders hulle vashou en so aan, maar as hulle hulle neersit, dan is dit soos opwen diertjies reguit na my toe. Didi kruip sommer onder my bloes in. Ek dog die twee sal speel en rondhol, maar hulle is "oumens" hondjies :-) . Nie dat ek omgee nie. Dis tog te lekker dat hulle so baie van my hou. Die kinders staan tou om in die bome te klim... ons bly maar Suid Afrikaners nê.. ek onthou hoe baie ek van boomklim gehou het en hoe besitlik ek was oor my plek in die boom. Tot Emma, wat drie is, moet in die boom wees. Henry hou haar vas Sandra neem fotos en mamma Ruanda hou 'n wakende ogie... Drie van die groep dogters is by my in die groep en hier sit Daleen, wat ook by die Afrikaanse kinderkerk inskakel en by my kitaar neem... arme kind kry regtig 'n oordosis van tannie Charmaine. Sy wys sy het 'n groot blok sjokolade gekry en vertel vir my sy moet dit ook gaan wegsteek, want haar pa is heeltemal te lief vir sjokolade. Die ouers hou saam piekniek. Daleen en Rikus se ouers is onderwysers by Cambridge. Dis die pappa wat so baie van sjokolade hou. Nog 'n Abu Dhabi skooljaar is verby. Dis so voorreg om met hierdie kosbare kinders wat so belangrik is vir God se Koninkryk, te werk.

Friday, May 16, 2008

Die honde se dag uit

In plaas daarvan om die hondjies te neem om in die park te gaan stap in die hitte het ons dit goed gedink om hulle see toe te neem om in die lekker louwarm seewater te gaan swem en geswem het hulle... tot ons almal se groot plesier. (Kliek op die pyltjie links om video te sien)


Taffee begin sommer al swem voor sy pootjies water raak en kan hy wikkel...

Didi swem selfs na my toe en die twee is al agter my aan. Wil so graag opgetel word.

Wat is lekkerder as om die sand vir 'n handdoek te gebruik. Ek vermoed die sout is dalk ook 'n lastigheid, maar hulle het elkeen 'n lekker bad gekry terug by die huis, en nee, die swemmery het hlle nie vaak gemaak nie, net honger en daarna was hulle eers vol lewe. Ons sal dit beslis weer doen, maar dalkies moet ek net eers 'n soort plastiek "cover" kry vir F.R.O.G Sy het ook 'n bad na die see uitstappie nodig gehad.

Thursday, May 1, 2008

Ons het iets om te vertel

Sou Didi en Taffee kon praat, sou hulle sekerlik kon vertel dat gister een vaan die vreemdste en opwindendste en angstigste dae was wat hule ooit beleef het. Hulle het gisteroggend soos gewoonlik wakker geword en ons ounooi Riza se ore gebyt en hare getrek en oom Jimmy gaan pla buite en voor die son mooi oor die boomtoppe loer, het die geel bakkie van Petwings stilgehou om hulle te kom haal en gereed te kry vir die vlug Abu Dhabi toe. Daar is met trane van hulle afskeid geneem voor hulle in die hokkies wat spesiaal vir hulle gemaak is..... en hulle name ophet, gelaai om eers kennels toe te gaan. Ek was maar bekommerd, maar die drywer se naam is Marius... baie volkseie...en hy verduidelik dat hulle lekker groot hokke met gras water en kos en 24 uur toesig het voor hulle moet lughawe toe drie uur gistermiddag. Ai tog... lang lang wag.. Ek sit teen half nege by die hek waarvandaan ons opklim en kyk deur die venster hoe hulle sulke reuse wit staal ... kan hout ook wees, maar ek glo nie... in die ruim inlaai en weer uitlaai en inlaai. Ek sien dis vir diere met die lug gate en tralies en so en ek kommer oor die twee klein mannetjies. Toe ons uiteindelik 'n uur later as wat ons moes op die vliegtuig klim, hoor ek hulle laai Buffels!!! Jinne... wat dink julle het die twee baie klein hondjies daarvan gedink? Maar hulle kom uiteindelik teen twaalfuur hier by hulle nuwe huis aan onder die toesig van die Amerikaanse veearts wat hulle deur die doane en ek weet nie wat als geneem het nieHulle is VOL lewe en piepie oral. Riza se reaksie is... ag oulik!! Sy is net so verlig hulle is hier en veilig en in een stuk. Ek is seker hulle ook, want dit voel toe ook of 'n klip van my skouers af rol. Ek gee nie eers baie om om agter hulle aan te hardloop met 'n lappie en skoonmaak goed nie. Maar ek is winkel toe en die eerste ding wat ek koop is pet repelent. Sal julle vertel of die werk... en speelgoed en kosbakkies en leibande en en slaapplek ens... hier is hulle... by my op die bank... en baie nuuskierig oor die speelgoed... maar uiteindelik meer geinterreseerd om op my skoot te slaap. Ek hou julle graag op hoogte van al die dingetjies... of die toilet training werk en of hulle met Dee vrede maak...

Monday, January 28, 2008

Kyk die honde"babas"

Die twee mannetjies is nou nie meer babas nie, hoewel Riza sê dat hulle steeds loop of hulle doeke aanhet. Elma, jy het gevra wanneer kom hulle, teen einde Februarie behoort hulle by my te wees.Ek kan nie meer wag nie en Nelmari het allerhande planne met hulle as die nuwe mascots vir die "Lions". Nee nie die Lions van Gauteng nie, die AISA Lions van Abu Dhabi. Ek kan net sien dat ons groot pret gaan hê. Is dit nie twee wakker stout gesiggies nie... En instaan ounooi Riza sê hulle is 'n handvol, maar wil ook nie te veel kere hoor dat hulle tydjie saam met haar nou einde se kant toe staan nie. Jy sal maar net baie moet kom kuier meis. Abu Dhabi gaan dalk nooit weer dieselfde wees nie ... en my woonstel tien teen een ook nie... vermoed ek.

Thursday, November 29, 2007

Die kinders speel

Die klein hondjies het vir ure se pret gesorg. Riza en DJ besluit die "kleingoed" moet elkeen 'n speelding kry en dit moet by hulle persoonlikhede pas. Ons gaan ruil Niël se korreltjie loodverf om vir verf wat glad is en Riza sien die sagte speelgoed. Dit neem lank om met sms saam met DJ te besluit wat elkeen moet kry. So kry Pancho die sagte beertjie en Taffy die leeu en Diddi die kameelperd.Maar by die huis, besluit pappa Tavid hy moet elke speelding eers uittoets

en mamma Beth help met die goedkeuring
en almal word toegelaat om saam te speel.Dit lyk of die kameelperd die grootste aftrek kry,
maar Diddi kry op die ou end die leeu beet en gaan lê onder die bed daarmee. Hierdie honde gesinnetjie is opvreetbaar oulik. Tavid en Beth is sulke oulike ouers en kry baie liefies van ounooi Riza. Hulle gebruik ook die tydjie om mekaar so bietjie te liefkoos. Is dit nie pragtig nie. Pancho moet een van die dae na sy nuwe huis toe gaan. Ek weet... my hart wil namens Riza en die res van die gesinnetjie breek, maar dis mos maar hoe dit is. Ons bid dat hy na 'n liefdevolle huis toe gaan en sal sorg vir groot pret.

Sunday, November 18, 2007

Roomys vir ontbyt

As julle wonder of ek lekker kuier, ja, ek doen. Mens kan mos nie kla as jy vir jou verjaarsdag 'n lekker Wimpy ontbyt kan eet en Wimpy koffie drink...sommer 'n groot koppie vol ..en dan roomys kry vir 'n "geluk met jou verjaarsdag" nie.
Kyk ek deel darem mooi met Elriza ook. My verjaarsdag het Sondag al begin met 'n lekker ete saam met die familie.

Hier is ma en Elriza,
en Elriza saam met my ma se niggie Elizabeth, wat net so agt of nege jaar ouer as ek is en wat ek presies 25 jaar laas gesien het.

Niel bekyk die pragtig gedekte tafel. Dit was so heerlike feestelike ete. Dankie so baie Lorraine en Angela vir al die reelings en die groot bederf. Dis heerlik om na vyf jaar weer 'n verjaarsdag by die huis te vier.

Ek het wonderlike geskenke gekry... iets vir die siel... musiek, 'n gedig, 'n boek, en dan vir die plesier... sjokolade en nougat... en vir die lyf, heerlike rome, bederf sjampoo en alles... en dan die twee goetertjies... hulle wou eintlik net mekaar se strikke afbyt. Ek sien so uit om hulle huis toe te bring, maar die veearts se eers teen einde Februarie volgende jaar. Dan is al die ente en toetse afgehandel. Ai, hoe gaan ek uithou tot dan? Riza is baie bly.

Thursday, November 15, 2007

Bietjie nuus hier van Johannesburg af

Hallo almal, Ek dink die eerste nuus wat ek wil deel is oor die honde en die babatjie.
Ek kon nie wag om die goedjies in my arms te hou en op te soen nie. Die hondjies is vreeslik oulik en spelerig en dierbaar en eintlik kleiner as wat ek gedink het hulle sou wees. Ek weet nie presies hoe groot ek hulle geskat het nie, maar ag... hulle is maar baie effens.

Maar soos regte honde speel hulle en byt mekaar se ore en krap hulle oortjies, jaag hulle stertjies
en dan gaan le hulle op 'n bondeltjie en slaap te lekker.

En natuurlik klein Alessia... Sy is pragtig en besig en wakker en baie nuuskierig. Terwyl almal kuier en lag en gesels, slaap sy net sulke kort stukkies. Hier is sy by my tannie Charmaine, wat baie suinig was om haar met iemand anders te deel... ek is mos darem 'n hele paar vashoue agter.
Ek het darem 'n foto van haar en ouboet Steyn

en mamma Angela en pappa Hannes geneem. Die dingetjie gesels al lang stuke babataal sinnetjies. Sy is 'n ou engeltjie...

Friday, November 2, 2007

Pa en seuns

Die kleingoed word groot en hulle het al drie nou name.
Didi
Pancho
en Taffy. Pappa Tavid is baie oulik en sag met die drie manne en hulle het so bietjie tyd gehad het vir bonding....
maar daar is perke. ;-)
Mamma Beth het seker gaan tee drink saam met haar vriendinne. Ek gun haar dit van harte. Sy sorg verseker dat die drie seuns blinkvet en gesond is. Is hulle nie pragtig nie.

Friday, October 19, 2007

Oop ogies

Ons babahonde se ogies is oop.
Ek is so gelukkig om die een te hê wat baie dapper... en honger is.
Gedryf deur 'n magie wat gor, het hy dit uit sy veilige bokskamer gewaag om sy ma te gaan soek.
Gelukkig het hy nie te ver geloop voor sy mamma hom raakgeloop het nie.
Sy voer en lek en troos maar ewe geduldig. Is hulle nie te pragtig nie!!
Die jongste boetie wat die meeste soos Didi lyk is nou gekies en hy sal een van die dae 'n huis hê.
Die oudste boetie het nog nie 'n huis nie en Riza lyk nie te gretig om vir hom huis te kry nie. Intussen kry hulle sommer baie drukkies en soentjies van hulle ounooi.... en mamma Beth.

Wednesday, October 10, 2007

Baba honde seuntjies

Ons het meisie mensebabas en seuntjie honde babas en as ek iets oor die meisies sê dan kan ek nie van die seuntjies vergeet nie.
Die goetertjies is nou 'n week oud en word baie gou groot. Beth tel mooi gewig op en haar pelsie blink, so als wel.Net pa Tavid wat so bietjie verleë lyk. Hy mag nie in die boks by ma en die babas nie. Foetog. Riza vertel darem sy gee so bietjie ekstra aandag aan hom. Yes I know DJ, problems hey :-)
Die een met die kolletjie op die kop is MYNE (baie dankie DJ en Riza) en sy naam is Didi. Hy is 'n monster, sê ounooi Riza. Hy skree die hardste, eet die meeste en loop sommer agter Beth aan aan sy haar draaitjies loop.
Hier is Beth besig om haar oudste se doek om te ruil. Die arme ou staan omtrent op sy kop.
Sommer net lekker om te kan sê dit gaan goed met die hondegesinnetjie. Riza kan nie wag dat hulle ogies oopgaan nie en ek vermoed sy weet nie wat wag as die kleuters begin rondhardloop nie, want Sandra gee raad en sê Riza moet solank 'n campcot gaan soek vir daardie fase... of 'n playpen...