Showing posts with label Elriza. Show all posts
Showing posts with label Elriza. Show all posts

Monday, July 14, 2008

Hier kom die somer die son...

So se die liedjie en in Suid Afrika beteken dit klim uit die winterkokon en voel die son op jou lyf, maar in die land beteken dit ... hardloop en kruip weg en maak die deure toe en sit aan die lugreelings... maar die kinders kuier en wil graag in die see swem. Ek moet julle vertel dat die seewater nou tussen 30-32 grade is. Die Al Raha strand is seker een van die mooistes wat ek gesien het met die pragtigste swembad en die see sommer net so naby. Maar dit kos klomp geld en daarom besluit ons om maar so lank moontlik te vertoef en waarde vir ons geld te kry. Dis elke sent... of fil werd. Dit kan ek julle se. Kyk die swembad en die klein kiosk waar mens kan gaan vrugtesap drink. Dis baie stil soos julle kan sien, want dis WARM. Die kinders het die kans om op die geel piesang... of lyk dit nie vir julle meer soos 'n potlood nie... te gaan ry. Hulle is vol pret. Ons hoor hulle het drie keer afgeval.. twee keer aspris, want William is erg ondeund en eenkeer per ongeluk want Riza gooi haar lyf na die verkeerde kant toe. Hulle lyk in elk geval baie gelukkig toe hulle terug is by die beginpunt. Klik op die link om die video te sien wat Sandra geneem het van die finale inkom...of afval... :-)http://tussen-die-duine.blogspot.com/2008/07/pret-in-die-water.html

Ons twee ou tannies daarenteen (skuus maat... jy is nie so oud nie) het 'n paar dae lank moes koes vir die son op ons tamatierooi skouers. Maar weet julle dat hierdie son mens regtig bruin brand?

Thursday, July 10, 2008

Ons gaan stap

Mens kan heerlik stap op die Abu Dhabi cornish... so al met die see langs... pragtig geplavei. Nou is daar ook 'n nuwe Abu Dhabi strand... beach... en ons lees op die borde langs die pad dat die strand geopen gaan word met die langste lint in die wereld. So besluit ons ons wil die nuwe strand gaan sien, want daar is ook glo winkeltjies... koffiewinkels en roomysstalletjies ... klink wonderlik reg met my. Dis baie warm hier ouens.. dit moet ek net eers vertel. Die sewe uur die aand temperature is maklik 40. Dan is die humiditeit ook baie hoog, 90-100%. Net die inligting sodat julle verstaan van die stap. Sandra stel voor ons parkeer by die Hilton hotel se verste punt... en stap tot by die strand ontwikkeling. Ek meet die afstand so in my gedagtes en dink dis nogals ver, maar ons maak so. Mens kan mos maar omdraai as mens so sou voel. Die ongeluk is dat mens eintlik mos eers op die pad terug voel dat die omdraai dalkies vroeer moes gebeur het. Net so tien minute na ons begin stap het, wil Elriza en Leane hule voete natmaak. Kyk hoe wasem die kamera se lens toe.. Die strand is pragtig ontwikkel. Ek het probeer fotos neem van die sambrele op strand... daar is ook grasperke met nog sambrele... Die ou fonteine wat nog altyd deel van die cornish was is steeds daar en net so pragtig. Ek weet sommige fotos is nie so duidelik nie maar as dit julle nuuskierig maak is dit goed. Ek sal moed bymekaar skep om hierdie mooie strand en see waaroor Elriza so sit en uitkyk, in die dag te gaan afneem. 30 mninute nadat ons begin stap het, is ek dood dors. Ek weet daar was altyd vending masjiene met water en koeldrank en om elke nuwe draai dink ek ons sal water kry. Die masjiene is weg... en toe ons uiteindelik die deel bereik waar die winkeltjies is... is dit toe. Ek kon nie fotos neem nie want teen die tyd wat ons daar gekom het, was dit te donker en ek is nog nie so goed met die kamera nie. Daar is mense binne en in een van die koffiewinkels sit die mense en proe hulle eie koffie... maar nognie vir die publiek nie, ook nie vir dors stappers nie... Ek besef eintlik ek is in die moeilikhied en die terugstap is soos mens altyd die ouens in grappies sien... voel of ons onsself sleep terug na die karre toe. Ek en Riza hardloop mekaar amper disnis om eerste by die waterbottel in die kombuis te wees toe ons twee uur later by die huis kom ... ai wat sal mens nog aan jouself doen?

Thursday, April 24, 2008

Dag een en twee...

En terwyl ek hier sit en skryf, is ek al besig met dag drie... die tyd gaan so vinnig verby. Dit was so lekker om die kinders weer te sien en met blomme begroet te word. Die ongemaklike sit en kannie slaap op die vliegtuig skoon vergete. Ons is sommer reguit na Petwings se kantore om vir die hondjies se vlieg te finaliseer en gesien dat hulle nie net hulle eie hokkies kry wat spesiaal vir hulle gemaak word nie, maar dat hulle ook gourmet kosse gevoer word op die vliegtuig.
Ek moes opsluit eers saam met die kinders huis toe om met die hondjies te gaan begin bond... so sê my dogter. Hulle was baie vrolik en vol dinge en probeer die kat van die kas af kyk omdat sy daar sit en eet en hulle kan nie bykom nie.
Betty dra vier of vyf nuwe klein hondjies en dis 'n goeie tyd vir die tieners om uit die huis te kom dat die mamma kan rustig raak voor die kraam. Ons het lekker saam kos gemaak en gekuier en al die honde om ons...
hier sit Jimmy onder my romp en wat julle nie kan sien nie is dat een van die Chihuahuas ook onder die romptent sit. As dag een hoofsaaklik kinders en honde was was dag twee familie en kerk. Riza lei die praise en worship... (foto's volg) Ek is nog nie heeltemal papprazzi... of mammarazzi nie, maar dis spesiaal vir DJ.
Na kerk het ons heerlik gaan eet en kuier by Angela en Hannes se huis. Hannes het die tafelgebed met sms gedoen en ons het die familie in Dubai sommer baie gemis. Hier sit ons aan die tafel voor die ete en Hannes,
die foto van Angela en Alessia is spesiaal vir jou. Ek het vir Roxanne die drukkie van jou gegee sus. Sy mis jou ook baie.
Ek het baie tyd met Alessia spandeer. Sy is agt maande oud en by dierbaar verby.
Sy het haar behoorlik verkyk aan Niël met die kamera en
by Elriza gesit en speel met die hondjie... wat ook soentjies gekry het. Ek praat sommer gou weer... intussen het ek gaan warm skoene koop want to ek vanoggend wakker word was dit 2... ja twee... (2) grade. Jinne wanneer laas het ek so koud gekry.. Ek hou julle op hoogte. Lief julle almal

Thursday, November 29, 2007

Die kinders speel

Die klein hondjies het vir ure se pret gesorg. Riza en DJ besluit die "kleingoed" moet elkeen 'n speelding kry en dit moet by hulle persoonlikhede pas. Ons gaan ruil Niël se korreltjie loodverf om vir verf wat glad is en Riza sien die sagte speelgoed. Dit neem lank om met sms saam met DJ te besluit wat elkeen moet kry. So kry Pancho die sagte beertjie en Taffy die leeu en Diddi die kameelperd.Maar by die huis, besluit pappa Tavid hy moet elke speelding eers uittoets

en mamma Beth help met die goedkeuring
en almal word toegelaat om saam te speel.Dit lyk of die kameelperd die grootste aftrek kry,
maar Diddi kry op die ou end die leeu beet en gaan lê onder die bed daarmee. Hierdie honde gesinnetjie is opvreetbaar oulik. Tavid en Beth is sulke oulike ouers en kry baie liefies van ounooi Riza. Hulle gebruik ook die tydjie om mekaar so bietjie te liefkoos. Is dit nie pragtig nie. Pancho moet een van die dae na sy nuwe huis toe gaan. Ek weet... my hart wil namens Riza en die res van die gesinnetjie breek, maar dis mos maar hoe dit is. Ons bid dat hy na 'n liefdevolle huis toe gaan en sal sorg vir groot pret.

Friday, November 23, 2007

Johannesburg... vreeslik maar mooi

My hele familie is nou in Johannesburg.. dit nadat ons almal in die Vrystaat gebore en getoë is. Hoe het dit gebeur?? wonder ek baie keer. Maar ja, mens gaan mos maar waar die werk en die geld is. Ek het 'n paar keer by myself sit en dink dat ek REGTIG nie in hierdie stad wil bly as mens 'n uur lank ry aan 15 kilometer nie. Dan ook nog die taxis!!! Ek en Riza kom die eerste Sondag van die kerk af en sit vas in die verkeer op die hoofweg omdat hulle mense voorkeer wat verkeersboetes het wat nie betaal is nie. Riza hou haar asem op en ek wonder so by myself hoekom... sy verdedig en sê sy KAN nie altyd binne die spoedgrens bly nie... o Meis? Maar gelukkig word ons nie afgetrek nie... phew!!
Die eerste dag het die seuns elkeen 'n YSLIKE burger geëet wat Fuddruckers 'n goeie "go" kan gee. Dit kan voordelig wees, want hulle wou die res van die dag nie weer kos sien nie.
Ek bly altyd by dieselfde gastehuis en as ek die kunstige Afrika tema so om my het, dan kan ek ook vergeet ek is eintlik in Johannesburg.
Die strate is pragtig met die Jakarandas wat nou blom. Dan verstaan ek so bietjie van mense wat die stad liefkry en bereid is om die slegte te hanteer vir die goeie en die mooie waarna mens nie te ver hoef te soek nie.

Sunday, November 18, 2007

Roomys vir ontbyt

As julle wonder of ek lekker kuier, ja, ek doen. Mens kan mos nie kla as jy vir jou verjaarsdag 'n lekker Wimpy ontbyt kan eet en Wimpy koffie drink...sommer 'n groot koppie vol ..en dan roomys kry vir 'n "geluk met jou verjaarsdag" nie.
Kyk ek deel darem mooi met Elriza ook. My verjaarsdag het Sondag al begin met 'n lekker ete saam met die familie.

Hier is ma en Elriza,
en Elriza saam met my ma se niggie Elizabeth, wat net so agt of nege jaar ouer as ek is en wat ek presies 25 jaar laas gesien het.

Niel bekyk die pragtig gedekte tafel. Dit was so heerlike feestelike ete. Dankie so baie Lorraine en Angela vir al die reelings en die groot bederf. Dis heerlik om na vyf jaar weer 'n verjaarsdag by die huis te vier.

Ek het wonderlike geskenke gekry... iets vir die siel... musiek, 'n gedig, 'n boek, en dan vir die plesier... sjokolade en nougat... en vir die lyf, heerlike rome, bederf sjampoo en alles... en dan die twee goetertjies... hulle wou eintlik net mekaar se strikke afbyt. Ek sien so uit om hulle huis toe te bring, maar die veearts se eers teen einde Februarie volgende jaar. Dan is al die ente en toetse afgehandel. Ai, hoe gaan ek uithou tot dan? Riza is baie bly.

Monday, October 29, 2007

Baie geluk!!

Elriza is aan die einde van haar eerste jaar op die Bybelskoolkampus verkies tot die Studenteraad. Haar portefeule is dienste.

Baie geluk my meis en baie sterkte vir jou werk vir 2008. Mag Vader se Lig altyd oor jou skyn. Ek is baie trots op jou.
Liefde jou mam

Monday, October 1, 2007

Babas!!

Die dag wat Tavid en Lady Beth se babas besluit om te kom, is ook n dag na DJ se ernstige motorongeluk (waar hy onder Vader se genade nie ernstige beseer is nie) en die dag wat die Vodacom stelsels oppak en Riza en DJ nie kontak kan hê nie. DJ wil graag ondersteun en Pete leen hom sy T-phone met GPRS/Edge Card (dankie vir die Hot Spots - waarvan ek geen idee het nie) en ouma en oupa is gereed om te help met die kleinkinders se geboorte.

Toe Pete van die hospitaal af kom nadat hy die foon vir DJ geneem het, wou almal weet hoe dit met hom gaan en Pete sê vir Eunice "DJ is having babies". Die tweeling het dadelik die konneksie gemaak van babas en hospitaal, want hulle mamma gaan ook 'n baba hê en was baie opgewonde om vir DJ in die hospitaal te gaan kuier om die babas te gaan sien... :-) Ek hoop DJ het toe vir hulle foto's kon wys. Ek wil graag wil hoor wat die twee manne gesê het.

Ek het gister vertel dat Lady Beth so teen middagete in haar kraamboks gaan klim het en na amper 'n uur, verskyn 'n pootjie. Arme Beth, bruggeboorte. Maar dit gaan goed en die eerste reuntjie word gebore. Hy lyk soos pappa Tavid met die swart streep op die ruggie en Beth hou hom styf vas en lek hom totdat hy ernstig begin protesteer.

Na omtrent nog 45 minute kom nommer twee, koppie eerste. Hy het baie wit oor die lyfie en 'n kolletjie op sy kop. Die mamma hanteer die kleintjies baie goed en die twee boeties lê styf teen mekaar teen Beth se lyfie. Nr drie is oppad. Daar gebeur niks vir 'n hele lang ruk... te lank... die kleintjie sit vas en Riza moet help. Dis nog 'n reuntjie, maar hy is dood. Groot hartseer en trane, maar DJ ondersteun en Riza kan nie nou ingee nie want nr vier is oppad.


Weer voetjie eerste, hy skop en Riza gee kans dat Beth haar werk doen, maar dit neem te lank en die voetjie skop nie meer nie... Riza moet help en dis nog 'n reuntjie, maar hy lê doodstil. DJ gee raad en ondersteun en Riza vryf en daar is 'n skree... hy leef.


'n Baie moeë mamma Beth neem oor en doen haar lekwerk. Riza sorg dat die laaste van die nageboortes uit is en maak seker Beth en die kleintjies is rustig. Dis meer as vyf ure later.

Tavid het ook ingeloer en langs Riza gesit en alles gade geslaan. Hy het vir almal en alles geknor wat naby die Beth en die kleintjies kom. 'n Trotse en baie beskermende pappa.


Die storie is nog nie klaar nie want toe ek gister oggend "inloer", hoor ek dat mamma Beth en aldrie kleintjies by Riza op die bed geslaap het... kan jy nou meer

Gelukkig is die Vodacomstelsels teen die aand ook weer herstel. Eind goed als goed.

Thursday, September 13, 2007

The secret is out! Beth is pregnant

This blog is in English so everybody can read and understand. DJ and Riza did not want Lady Beth to get pregnant so soon, but then all parents feel that way about their daughters... and then it does not work out. So the parents decided to do the right thing and let the "kids" get married. I asked Riza and DJ to sent me their thoughts on the wedding. Riza's comments in pink and DJ'S in blue. Steven and David, the photo's are specially for you guys.

The two kids got married this weekend, it was an eventful day.

Finally, the two kids got married this weekend. I had to more or less force the mom to do her first wedding ...because of this girl thing .... what will she wear?! I weren't worried about that, I just wanted to make an honest dog of her (thats Beth)

Firstly I had to get them dress in their wedding attire. Beth's little tummy hanging really heavy . They stood nicely together like two real ones at the altar of our table in the lounge, Beth had her little arm around Tavid,

You can just see there's no father figure in Tavids life and he have no example how to treat his future wife. I mean she had her little arm around him ... what is he doing?

and then their wedding vows were; "love each other like the Father loves you"; and "stand still guys", and then "kiss the bride" as you can see,

The mom promise me that "stand still guys" are def in the Bible and can be use as a wedding script. (Won't comment on that, she still have to study two more years)

Tavid needed a little bit of help, but he was getting into it after I got his face there.

I see problems here ... he needed a little help. Who got her pregnant in the first place and did he need help .... NO!!

Then they laid and cuddled for a while, and then went for a walk around the dam for their honeymoon.
Even on the honeymoon photo's you can see Tavid wondering around, maybe looking for another girl. Have to give him a little bit of credit before the mom gets mad at me. He did at least give her a kissie
.
they already started a family, as you can see on the photo where I tried to show you little Beth's tummy.

I do hope that little Beth will get all the love and support she needs to get from her "husband" Tavid during this pregnancy.

All in all it was a feast to remember, and Mr and Mrs Tavid are now one growing happy family.

And remember Eph 5:25 Tavid ..."Husbands, love your wives, ...."

And I heard the good news that I am going to be the "mom" of one of or the only baby.. Thanks guys. It is wonderful news. Now I can" wait!!

Saturday, August 4, 2007

Oud en nuut

Liewe almal,



Ek het verlede keer vertel van Le Meridien en hoe bang ek is hulle besluit om te sloop. Die een ou hotel waarvan ek vertel het en wat nou gesloop is, is die Khalidya Palace. Dit was een van Wiehann se gunsteling plekke.
Hier lê die man heerlik in die son. Die grasdakkies was vir my so mooi en soos mens in die flieks sien, het die kelners bestellings kom neem vir eet- en drinkgoed. Die paleis is nou iets van die verlede, maar hier neem Wiehann foto's van Abu Dhabi mall. Dis nuut... die mall is sowat 5 jaar oud.

Die foto's wat Wiehann neem is van die straatkant maar aan die seekant van die mall het mens die pragtigste uitsig oor die swembad en strand van die Beach Rotana Hotel wat aaneen loop met die mall. Mens moet "ongelukkig" by 'n restaurant gaan sit om foto's te neem van hierdie wonderlike uitsig. Soos die goue koek by die Emirates Palace, moet mens so af en toe gaan cinnabons eet. Dis soos iemand eenkeer gesê het... "evil", maar o so lekker!!

Ek en Sandra deel 'n minibon. Dit bly ongeveer drie maande op mens se heupe. Ek het vir die res van die dag water gedrink om die soet af en deurgesluk te kry, maar dis 'n groot MOET proe.
Nog 'n ou plek waar ek en die seuns graag kuier, is die Al Dhafra restaurant.

Die foto van Wiehann is binne die restaurant geneem. Kyk die kenmerkende palmblaarmure. Die kos is heerlik en ek en Wiehnn kan ook sê moenie die kwartels eet nie en hou verby die oranje stuff op die poeding tafel, maar die Uhm Ali is HEERLIK. Dis 'n Arabiese brood poeding en al eet ek net 'n teelepel vol, skip ek dit nooit.

Toe ek 50 geword het, is hierdie ou foto van my en Riza en Wiehann geneem. Kyk hoe lyk dieselfde hoekie in die sitkamer nou.

Ek het die nuwe foto gisteraand geneem. Ek kan nie glo hoe baie die plant gegroei het in die twee jaar nie. Een van die dae sal ek van Vicky hulle se "duin in die huis" moet gaan haal om my "boom" te plant.